Voor gezinnen: tijd, warmte en aandacht cadeau!

Als gezin maak je weleens een periode door waarin het niet zo goed gaat: ziekte, moeilijkheden met de kinderen, weinig contact met vrienden en familie, problemen op je werk, gebrek aan geld of spanningen met je partner. Meestal kun je zulke problemen zelf oplossen. Maar soms is het een opluchting als iemand tijd heeft om te luisteren of een handje helpt bij het oplossen van praktische zaken.


Home Start 1


De vrijwilligers van Home-Start bieden vriendschappelijk contact, een luisterend oor en praktische hulp op basis van gelijkwaardigheid. Heeft u een kind onder de zeven jaar en heeft u behoefte aan een steuntje in de rug? Dan kunt u een beroep doen op Home Start. Deze hulp is gratis. Bij aanmelding volgt altijd eerst een huisbezoek. We bespreken dan samen de mogelijkheden.  

Home-Start is bijna 40 jaar geleden in Engeland ontwikkeld. Sinds 1994 bestaat het project ook in Nederland. Onze vrijwilligers hebben ervaring met kinderen en een positieve levenshouding. Voordat ze worden voorgesteld aan een gezin, krijgen ze eerst een voorbereidende cursus.

Een ouder aan het woord:
"Ik vond het vreselijk zwaar met drie kleine kinderen. Kwam totaal niet aan mijn rust toe. Met niemand durfde ik erover te praten, want ik was bang dat mijn omgeving zou denken dat ik het niet aankon. Ik had het gevoel dat ik er helemaal alleen voor stond. Toen ik daarover voorzichtig iets losliet op het consultatiebureau vertelde de wijkverpleegkundige over Home-Start. Sinds een aantal maanden komt er nu een vrijwilliger. Wat me meteen opviel, is dat ze zoveel aandacht heeft. Voor mij en voor de kinderen. Ze praat rustig en lief tegen mijn kinderen. Ik kon vaak alleen maar tegen ze schreeuwen, maar nu lukt het me steeds beter om me in te houden. Dat heb ik van haar geleerd. Het is zo fijn dat iemand elke week komt, maar geen visite is. Ze draait gewoon mee en het is heel vertrouwd om met haar te praten. We drinken samen koffie of vouwen de was op en gaan met de kinderen boodschappen doen of naar de speeltuin. Ik hoef het even niet alleen te doen en kan me weer een beetje opladen. Het is geen hulpverlener die me komt vertellen hoe ik het moet doen. We praten veel en soms vertel ik ook wel eens over mijn problemen. Ik merk dat het prettig is om soms even mijn hart te luchten  en het grappige is dat ik vaak tijdens het gesprek zelf de oplossingen bedenk. Dingen waar ik tegenop zie vraag ik aan haar. Zo heeft ze me geholpen een goede peuterspeelzaal te vinden. Samen zijn we bij diverse speelzalen gaan kijken. Ook zijn we samen naar een spelinloop in het buurthuis gegaan. Alleen was ik daar niet zo snel binnengestapt. Daar heb ik andere moeders uit de buurt leren kennen. Nu spreek ik af en toe met iemand af om koffie te drinken of de kinderen met elkaar te laten spelen."