Ervaringen met Home-Start

Mascha, vrijwilliger: 'Ik wil hen niet in de steek laten'

Mascha (49) was nog maar kort vrijwilliger bij Home-Start, toen de maatregelen tegen corona werden ingevoerd. Nu brengt ze een paar keer per week een pan met eten langs bij ‘haar’ gezin.

afbeelding

“Stamppot, curry, zuurkool… ik heb al verschillende maaltijden afgeleverd bij het gezin waar ik sinds een paar maanden voor Home-Start kwam. De ouders moeten hard werken in vitale beroepen en hun drie kinderen zijn tussen de één en drie jaar oud.

Toen alle maatregelen werden doorgevoerd dacht ik meteen: ‘Ik wil hen niet in de steek laten’. Ik vroeg me af wat wel zou mogen en bedacht me hoe lastig het ‘spitsuur’ rond etenstijd is als je kleine kinderen hebt en hard moet werken.

Het is zo’n kleine moeite, we bespreken wel even wat zij ook lekker vinden en dan maak ik gewoon hetzelfde als voor mijn eigen gezin. Ik breng het twee tot drie keer per week langs. En het leuke is: mijn dochter van dertien is enthousiast mee gaan helpen. Het geeft haar ook iets te doen en ze ziet hoe makkelijk het is om iets voor een ander te betekenen. Vandaag maken we samen spaghetti met rauwe ham.

Ik ben nog maar net begonnen als vrijwilliger bij Home-Start. Vroeger was ik marketeer. Toen de kinderen klein waren ben ik een tijdje gestopt met werken. Ik wist: als zij weer groter zijn, wil ik iets doen waar ik me echt goed over voel. Liefst voor kinderen.

Het gezin van Maya is een leuke familie die gewoon een tijdje moet worden ontlast. Dat ik dat nu op deze manier kan doen, geeft mij een fijn gevoel. En hun een gevulde maag.”

Maya, moeder: ‘Hulp accepteren is mijn grootste les geweest’

Maya (35) en haar man hebben een druk leven met drie kleine kinderen en verantwoordelijk werk. Hun Home-Start-vrijwilliger Mascha probeert hen sinds de eerste week van de coronacrisis al te ontlasten.

“Mijn werk in het onderwijs is er niet rustiger op geworden nu de scholen dicht zijn. Ik heb vandaag de hele dag gebeld, om te zorgen dat het goed gaat met bepaalde kinderen. Mijn man heeft het ook druk. Toen Mascha met het voorstel kwam om voor ons te koken, heb ik dat aanbod dan ook met open armen ontvangen.

Het accepteren van hulp heb ik moeten leren de afgelopen jaren. Ik was altijd gewend om zelf alles te regelen. Maar toen ik kort na ons eerste kind zwanger bleek te zijn van een tweeling, heb ik dat laten varen. Al tijdens de zwangerschap nam ik contact op met Home-Start. Ik had hier via via over gehoord. Ik dacht: ‘Tegen de tijd dat we misschien hulp nodig hebben, hoeft er geen intake meer te worden gedaan’.

Het eerste half jaar met de tweeling ging het prima. Daarna werd het zwaarder. Ik miste een paar extra handen. Mascha is heel open en nieuwsgierig, denkt mee, stelt veel vragen, heeft zelf ideeën. Ze heeft ervaring met haar eigen kinderen, er was veel herkenning. Toen de coronacrisis uitbrak, kwam ze gelijk met het idee om een paar keer per week voor ons te koken. Ik vind het fantastisch dat ik niet hoef na te denken over hoe ik aan boodschappen kom met drie kleine kinderen. Het ontlast ons heel erg, daardoor is er rond etenstijd geen stress. Ik ben zo blij dat ik de afgelopen tijd heb geleerd om hulp te aanvaarden.”

.

.

Vrijwilliger Willemien: ‘Beter kan ik het niet treffen’

De bijna tachtigjarige Willemien is al jaren vrijwilliger bij Home-Start. Nu het even niet zo goed gaat met haar gezondheid, kan ze in deze coronatijden niet naar buiten.

afbeelding

“De afgelopen anderhalf jaar was ik vrijwilliger bij Anastasia, een mooie en lieve vrouw. Ze kan de dingen goed verwoorden, is heel open in de gesprekken. Ze heeft een heel mooi dochtertje, dat is haar alles. We hebben veel gepraat. We hadden een klik; we zeggen allebei waar het op staat. En we zijn op dezelfde dag jarig! We schelen vijftig jaar.

Ik ben gek op kinderen, ik heb er zelf vier grootgebracht en ik houd ook van luisteren. Bij Home-Start ben ik nu tien jaar actief. Wanneer ik naar een gezin ga, bekijk ik de boel eens goed en luister ik. Ik ben er voor de moeder. Na drie ontmoetingen vraag ik altijd wat ze van me vindt. En ik vertel wat mijn ervaring is. Dat werkt heel goed. Laatst kwam ik een moeder tegen in het winkelcentrum. Ze was enorm opgeknapt. Ze zei: ‘Dat komt door jou! Dankzij jou heb ik mijn leven weer op de rit’. Dat was zo’n groot compliment.

Een tijdje geleden werd ik ziek. Ik ben nog niet helemaal opgeknapt. En toen kwam de coronacrisis en nu blijf ik maar helemaal binnen voor de zekerheid. Ik wandelde eerst altijd 100 kilometer per maand, maar nu kan dat niet en denk ik: ‘Het is wat is’. Ik ben blij dat ik zo in elkaar zit.

Op een dag belde Anastasia me, ze zei dat ze graag eten wilde brengen. Dat heeft ze nu een paar keer gedaan. Nou, ik heb ervan gesmuld hoor. Zij kan geweldig koken. En de coördinator van Home-Start doet ook nog eens boodschappen voor me. Beter kan ik het niet treffen.”

Anastasia, moeder: ‘Fijn om iets terug te kunnen doen’

Na een prettig contact met haar Home-Start-vrijwilliger Willemien is Anastasia weer in haar kracht komen te staan. Toen vrijwilliger Willemien (bijna tachtig) thuis kwam te zitten door de coronacrisis, wilde ze iets terug doen voor haar.

“Na de bevalling van mijn dochtertje verliepen heel veel dingen niet meer zo soepel. Ik had lichamelijke klachten en het liep niet goed op mijn werk. Ons dochtertje werd ook nog eens twee keer in het ziekenhuis opgenomen in een half jaar tijd. Het ging steeds minder met mij.

Mijn schoonmoeder is vrijwilliger bij Home-Start en wees me op deze ondersteuning. Ik kon een luisterend oor over de opvoeding goed gebruiken. Mijn dochtertje at en sliep niet zo goed. Home-Start koppelde vrijwilliger Willemien en mij aan elkaar. Ze is al een stuk ouder, maar dat maakte niets uit. We hadden een klik.

Doordat Willemien niet te dichtbij ons stond, kon zij goed relativeren en feedback geven. Ze bracht ook veel gezelligheid mee, mijn dochtertje noemt haar zelfs oma. Ook dacht ze mee over mijn werk. Dankzij die gesprekken zag ik in dat ik een andere baan moest gaan zoeken. Die heb ik gevonden!

Toen ik hoorde dat Willemien vanwege de coronacrisis en haar gezondheid het huis niet uit mocht, dacht ik: ‘Ik kan op z’n minst wat te eten brengen’. Ik houd ervan om dingen klaar te maken. Toen ze hier kwam stond er ook altijd wat op tafel.

Ik werk in de zorg en op mijn vrije dag kon ik met mijn dochtertje kokkerellen voor onszelf en Willemien. Mijn dochtertje van anderhalf maakte de eerste keer het toetje: een cupcake. Een andere keer hadden we wat in elkaar geflanst, wat gelukkig goed smaakte volgens Willemien. Zij is overigens een stuk minder kritisch dan mijn dochter, ha ha.

Het eten kan ik in de serre zetten terwijl zij achter het glas zit. Zo kunnen we ook nog even praten. Willemien heeft me met al haar levenservaring heel veel geleerd. Ze is nuchter, respectvol en denkt mee. Ik vind het heel fijn om met deze maaltijden iets terug te kunnen doen.”

.

.

Sylvia en Rasha. "Ze gaf me energie om er tegenaan te kunnen"

Na haar verhuizing kon Sylvia haar draai niet vinden. Ook over haar gezin maakte ze zich zorgen. Vrijwilliger Rasha gaf haar het zelfvertrouwen om haar leven een positieve draai te geven.

afbeelding

Sylvia:

Toen Sylvia (rechts op de foto) met haar man en zoon naar de andere kant van het land verhuisde, verliep dit anders dan ze had gehoopt. Ze trok aan de bel bij Home-Start.

"Een paar jaar geleden ben ik met mijn tweede man en ons zoontje, dat ik op latere leeftijd heb gekregen, naar de Betuwe verhuisd. Na tien jaar wonen in Noord-Holland, in de buurt van mijn volwassen kinderen uit mijn eerste huwelijk, was de verhuizing een enorme omschakeling.

Ik kon hier niet aarden, had zorgen over mijn kinderen en kreeg relatieproblemen. Ik was echt even radeloos. Via Home-Start werd ik voorgesteld aan vrijwilliger Rasha. Een keer per week maakten we een lange wandeling en praatten dan over van alles. Dat luchtte enorm op."

Playstation
"Daarna haalden we soms samen mijn zoon van school. Hij speelt veel op de Playstation, daar maak ik me zorgen over. De gesprekken stimuleerden me mijn zoon vaker mee naar buiten te nemen. We gaan nu vaak lekker wandelen met de hond - hij is stapel op dat dier. Of we bakken samen cakejes.

Een keer per week maken we een wandeling en praten over alles. Dat lucht enorm op.
Sylvia - moeder


Nu zit ik beter in mijn vel en heb ik een aantal belangrijke beslissingen genomen. Een daarvan is dat ik over een tijdje weer terug wil naar Noord-Holland. Rasha heeft me aangemoedigd om me als vrijwilliger bij Home-Start aan te melden. De training volgen alleen al was een groot plezier. Ik heb mezelf beter leren kennen en geleerd hoe ik met anderen kan omgaan.

Ik vond het heel knap dat Rasha altijd aandachtig luisterde en tegelijkertijd nooit iets voor me wilde oplossen. Tijdens ons contact voelde ik mijn zelfvertrouwen weer groeien. Elke keer gaf ze me energie om er de rest van de week weer tegenaan te kunnen. Ik ben haar heel dankbaar."

Rasha:

Rasha (links op de foto) is eigenaar van een kleine supermarkt. Ze is getrouwd en heeft drie kinderen. Een dagdeel per week werkt ze als vrijwilliger voor Home-Start.

"Ik heb vroeger informatica gestudeerd en daarna de administratie van de zaak van mijn man gedaan. Wat ben ik blij dat ik daarnaast ook het ‘mensenwerk’ in ben gerold. Eerst werd ik overblijfmoeder op school. Toen ik behoefte kreeg aan meer diepgang, vroeg de coördinator van Home-Start mij of ik vrijwilliger wilde worden.

Het was precies wat ik zocht. Ik was zelf deelnemer bij Home-Start geweest, dus ik kende het project goed. Toch twijfelde ik of mijn Nederlands wel in orde was. Ik vond dat ik alleen iets voor deelnemers kon betekenen als ik de taal goed sprak. Na een tijdje heb ik het toch aangedurfd; ik realiseerde me dat opvoeden geen grenzen kent, dat iedereen met dezelfde dingen zit."

Hart vol liefde
"Mijn eerste deelnemer was Sylvia. Het klikte meteen, want we hebben hetzelfde karakter: we zijn flexibel, eerlijk en duidelijk. Omdat Sylvia verhuisd was, moest ze in haar nieuwe woonplaats bij nul beginnen. Dat kende ik maar al te goed; ik ben uit Irak met mijn gezin naar Nederland gevlucht voor de oorlog.

Dan zijn er geen mensen in de buurt, zoals vriendinnen en kennissen om dingen mee te bespreken. Daar kun je eenzaam en onzeker van worden. Sylvia zat niet lekker in haar vel en kinderen voelen dat goed aan. Dus het had ook invloed op de opvoeding. Ik hoefde haar eigenlijk alleen maar bevestiging te geven in wat ze deed.

Opvoeden kent geen grenzen. Iedereen zit met dezelfde dingen.
Rasha - vrijwilliger Home-Start


Sylvia wil vooral zorgen voor anderen. En ik heb haar proberen in te laten zien dat haar hart vol met liefde is en dat ze ook een stukje aan zichzelf mag geven. Zelf heb ik ingezien dat taal geen blokkade hoeft te zijn. Gewoon proberen en durven heeft dit mooie contact opgeleverd."

-------

Wil je ook hulp van Home-Start? Op de pagina Gezinnen lees je meer over hoe het werkt en bij Locaties zie je in welke gemeenten het wordt aangeboden.
Je kunt je ook opgeven als vrijwilliger van Home-Start.

Foto Rasha en Sylvia: Anneke Hymmen. Teksten: Josephine Krikke.